Amerikalı fizikçi · 1907–1991
Edwin McMillan
Edwin McMillan, uranyumdan daha ağır ilk elementi üretti. 1940’ta neptünyumu keşfetmesi uranyum ötesi elementlerin kapısını araladı; 1951 Nobel Kimya Ödülü’nü Glenn Seaborg’la paylaştı.
- Keşfettiği elementler
- 2
- Keşifler
- 1940
- Ortak keşifçiler
- 4
- Yer
- Amerika Birleşik Devletleri
Çalışmaları
1939’da Berkeley’de uranyum fisyonunu inceleyen McMillan, radyoaktivitenin bir kısmının fisyon parçacıklarıyla birlikte dışarı fırlamak yerine ince uranyum folyoda kaldığını fark etti. Bu etkinliğin yarı ömrü 2,3 gündü ve hiçbir fisyon ürünü gibi davranmıyordu.
1940’ta Philip Abelson’la birlikte bunun, uranyum-238’in bir nötron yakalayıp ardından bir elektron yaymasıyla oluşan yeni bir element, 93. element olduğunu kimyasal olarak gösterdiler. Ona Uranüs’ün ötesindeki gezegen Neptün’den esinlenerek neptünyum adını verdiler. McMillan bir sonraki elementin işaretlerini de gördü; Seaborg’un grubu bu elementi plütonyum olarak tanımladı.
Neptünyum ve Plütonyum yan yana
Hayatı ve kariyeri
McMillan, Kaliforniya’nın Redondo Beach kentinde doğdu; Ernest Lawrence’ın Berkeley’deki Radyasyon Laboratuvarı’na katılmadan önce Caltech ve Princeton’da okudu. Savaş sırasında radar ve sonar üzerinde, ardından da Los Alamos’ta çalıştı.
1945’te, bugün de fizik laboratuvarlarında kullanılan hızlandırıcı türü olan senkrotronu mümkün kılan faz kararlılığı ilkesini keşfetti. Daha sonra 1958’den 1973’e kadar Lawrence Radyasyon Laboratuvarı’nı yönetti.
Diğer katkıları
- Faz kararlılığı ve senkrotron
- 1951 Nobel Kimya Ödülü